Kun je je fietsexamen op de basisschool nog herinneren? Je kon allang fietsen. Maar nu moest je bewijzen dat je ook veilig door het verkeer kon. Hand uitsteken. Goed kijken. Stoppen waar het moest. En maar hopen dat je geen fout maakte.
Spannend? Zeker.
En kijk nu.
Jaren later fiets je door drukke verkeerssituaties alsof het niets is. Wat ooit spannend was, zit nu in je comfortzone. Daar belandde je niet in één keer. Je oefende. Stap voor stap. Of in dit geval: trap voor trap.
Zelf ben ik in Turkije beland. Met een oude fiets, tent, gasbrandertje en geen vaste route. Dan ging niet ineens, want dan was ik waarschijnlijk in de paniekzone geschoten.
Ik bouwde het langzaam op.
Wildkamperen vond ik namelijk veel te spannend. In Duitsland belde ik daarom bij mensen aan om te vragen of ik in hun tuin mocht slapen. Later fietste ik met twee Ierse jongens mee, zij waren onderweg naar Nepal. Ze lieten me twee weken lang zien hoe leuk wildkamperen kon zijn.
Wat spannend voelde, werd normaal.
Mijn leerzone werd mijn comfortzone.
Dat is precies waar het leerzonemodel van Senninger over gaat. Leren gebeurt vaak buiten je comfortzone. Daar waar het een beetje schuurt, maar nog wel te doen is.
Wordt de stap te groot?
Dan beland je in de paniekzone. En daar leer je meestal weinig. Dan ben je vooral bezig met overleven.
Dat gevoel heb ik ook ervaren. Toen ik in het binnenland van Kroatië werd aangevallen door een agressieve hond. Gelukkig was alleen mijn fietstas kapot, maar ik was flink geschrokken.
Ik wist niet of ik verder wilde.
Wat hielp? Comfort terugbrengen. Even bellen met mijn vriend en mijn vader. Rustig zitten. Schrijven. De fiets op zijn standaard. En voor één nacht een hotel boeken. Precies genoeg comfort om verder te kunnen.
Sindsdien neem ik dit model mee. Op de fiets, maar ook in mijn werk en dagelijks leven. Vragen die ik mezelf dus regelmatig stel:
Waar bevind ik me nu?
Mag ik mezelf meer uitdagen?
Of mag ik juist wat comfort inbouwen?
Leren vraagt niet altijd om harder gaan.
Soms vraagt het om behapbaar maken.
Dus: lees bovenstaande vragen nog eens. Denk rustig na, fiets een rondje en beantwoord de vragen voor jezelf. Of deel je antwoorden met mij. Vind ik leuk.
Zo kom je trap voor trap verder.
Meer weten over leren buiten je comfortzone?
Lees de blog van Judith over Waarom leren pijn moet doen.
Bron:
Hoewel het leerzonemodel van Senninger zelf beperkt wetenschappelijk is onderbouwd, sluiten de uitgangspunten aan bij literatuur over action learning (Fiona Scrase & George Boak Developing skills of action learning.)aak het persoonlijk. Dan wordt onboarding geen vinkje op de lijst, maar een sterke start in het werk.
Deze blog werd geschreven door Flippo Femke.
