De Griekse filosoof Aristoteles onderscheidde verschillende soorten kennis. Tijdens een cursus van Jos Kessels en Joep Dohmen op Kreta dook ik daar opnieuw in.
Drie soorten kennis:
Epistèmè – wetenschappelijke kennis
Kennis die je kunt uitleggen, toetsen en onderbouwen. Denk aan theorieën, modellen, onderzoek en feiten.
Technè – vakmanschap
De kennis en kunde waarmee je iets maakt, oplost of bereikt.
Phronèsis – praktische wijsheid
Het vermogen om in een concrete situatie te beoordelen wat goed, passend en waardevol is.
Interessant. Maar wat betekent dat voor ons L&D’ers?
Stel, een opdrachtgever vraagt me om een training te ontwikkelen omdat medewerkers de klantgesprekken nog niet goed registreren in het nieuwe CRM-systeem. Op papier is de vraag duidelijk. Nu kan ik leerdoelen formuleren, een programma opbouwen en medewerkers laten oefenen met de juiste stappen in het systeem.
Maar tijdens de gesprekken merk ik dat er iets anders speelt. De medewerkers weten prima hoe het systeem werkt en wat ze moeten registreren. Het ontbreekt niet aan kennis of vaardigheden. Alleen: het registreren kost veel extra tijd, sommige velden sluiten niet aan op hun werk en onder tijdsdruk grijpen medewerkers terug op hun oude Excel-lijstjes. En eerlijk is eerlijk: sommige leidinggevenden doen dat zelf ook nog.
Dan kan ik een prachtige training ontwikkelen. Maar is dat wat deze groep nodig heeft? Misschien is het verstandiger om de training even los te laten en eerst te kijken wat er in het systeem en in de werkomgeving moet veranderen. Precies daar komen voor mij de drie vormen van kennis samen.
Epistèmè
Vertelt me dat gedrag niet alleen verandert door kennis, maar ook door cultuur en systemen.
Technè
Helpt me mijn L&D-vakmanschap in te zetten om door te vragen en de echte knelpunten bloot te leggen.
Phronèsis
Laat me aanvoelen en beoordelen wat deze situatie écht nodig heeft: geen training, maar eerst een aanpassing in de werkomgeving.
Dus, ligt er een leervraag op je bureau?
Onderzoek de leervraag aan de hand van deze drie vragen:
1. Epistèmè (begrijpen)
Wat weten we over het leren, het gedrag en de verandering die hier nodig is?
2. Technè (handelen)
Hoe vertaal ik mijn L&D-vakmanschap naar een passende aanpak?
3. Phronèsis (kiezen)
Wat heeft deze specifieke groep, op dit exacte moment, écht nodig?
Deze vragen helpen me om niet alleen vanuit theorie en deskundigheid te werken, maar ook te kijken én te voelen wat een situatie daadwerkelijk vraagt.
Daar komen voor mij vakmanschap en meesterschap samen.
Vakmanschap vraagt om kennis en kunde. Meesterschap vraagt óók om gevoel: aanvoelen wanneer je je vakkennis inzet, wanneer je ruimte laat en wanneer je besluit iets níét te doen.
En laat Vakmanschap & Meesterschap nou precies de naam zijn van die cursus op Kreta.
